[mateusz812]

Pomyślałem sobie, że moglibyśmy stworzyć własne dzienniki mieszkańców Rapture (wymyślonych oczywiście). Co o tym sądzicie?

Na początek ja dam pierwszy dziennik (zdjęcie ikonki audio i portret znalazłem sam. Jeśli chcecie mogę dać linki). Wielkie dzięki Saszy za połączenie tego w całość

Harold Goldenmayer

Atlas vs. Ryan

Harold Goldenmayer: *niski głos mężczyzny, mówi powoli, słychać, że jest lekko zdenerwowany* Przybyłem do Rapture, aby uciec od konfliktów na powierzchni. I co? Od kiedy ta paniusia Tenenbaum odkryła ADAM wszystko stało się łatwiejsze. Do czasu. Ludzie powariowali, zaczęli się podpalać, zabijać. Gwałty, morderstwa. Trzeba się bronić, ale jak? W tym momencie przychodzi pan Sinclair z tym swoim programem. Atak na Restaurację Kaszmir i Ryan Amusements rozpoczął wojnę. Atlas przeciwko Andrew Ryanowi. Na wojnach wiele ludzi ginie, więc żeby przeżyć będę musiał walczyć tak jak oni. Podpalać, porażać, znikać i strzelać. Nie chcę zranić nikogo, ale jeśli ktoś mnie zaatakuje, poczuje jak to jest mieć skopany tyłek!

Podwodne więzienie

Harold Goldenmayer: Sinclair Solutions dało mi duży apartament - schronienie, w którym mogę opracować plan ucieczki z tego przeklętego miasta. To, co wyczynia się na Placu Apolla, mnie przeraża. Cały ten bałagan jest okropny. Ludzie zabijają się dla tej cholernej substancji! Podpalenia, strzały i wybuchy. Trudno mi to przyznać, ale boję się jak nigdy dotąd. Nawet przestałem pracować. Co mogę zrobić? Przybyłem do Rapture, aby uciec od konfliktów, wojen i nieporozumień, a co zastałem? Jeszcze gorszy chaos niż na powierzchni. Dlatego siedzę tutaj, na sofie w moim nowym mieszkaniu i myślę. Myślę jak uciec z tego podwodnego więzienia.

Zadanie do wykonania

Harold Goldenmayer: Sinclair Solutions i Ryan Industries obserwują moje poczynania i nie są zadowoleni. W przeciwieństwie do innych, którzy uczestniczą w tym programie, ja praktycznie nic nie robię. Nie pożądam tej przeklętej substancji. Nie bawią mnie plazmidy i toniki. Nie chcę nikogo zabijać, ale wygląda na to, że niedługo będę musiał wybrać: dach nad głową albo życie innych. Słyszałem pogłoski od Lisy Elev, że w Pauper's Drop jest mnóstwo zwolenników Atlasa, a naszym zadaniem będzie załatwienie ich. Tak bardzo nie chcę, ale jeśli tego nie zrobię to wywalą mnie, a wtedy moim domem stanie się ulica. Ulica pełna krwi, zabitych ludzi i walk.

Porażka

Harold Goldenmayer: Zawiodłem. Zawiodłem samego siebie i zrobiłem coś czego nigdy bym nie zrobił. Dzisiaj, wybrałem się z resztą ochotników z programu Sinclair Solutions, aby rozprawić się z przeciwnikami Ryan Industries w Pauper's Drop. Podpalaliśmy ich, torturowaliśmy, rozstrzeliwaliśmy i co? Olśniło mnie. Cały czas walczyliśmy dla jakiegoś pieprzonego dupka, który siedział za biurkiem i dumał, którą dziwkę z Ogrodu Ewy wyruchać i którego dnia. Zwykły dupek! Zawiodłem i poddałem się. Pozwoliłem, aby ADAM mnie kontrolował, tak jak resztą. Wszystkie batysfery zablokowane, więc nie mam jak uciec. Żadnej drogi ucieczki. To miasto upada. Najchętniej zabiłbym tą Niemkę, która rozpętała to piekło, ale nie. Nie mam siły. To koniec. Moja, osobista, porażka. *słychać strzał pistoletu i łomot czegoś ciężkiego co upadło właśnie na podłogę*

[Sasza]

Hmmm, fajny dziennik musze przyznać ale jakoś nie potrafie wyobrazić sobie głosu kolesia i czytałem to tak jak zwykły tekst a nie jak dziennik. Daje 4/5.

[mateusz812]

rozumiem. Dziękuję Może jutro dodam coś nowego Te dwa dzienniki wystarczą. Z jutrzejszym postaram się, aby było lepiej sobie wyobrazić

[Inq]

Tak średnio mi się podoba.
Poza tym, nie podoba mi się pomysł wykorzystywania cudzego porteru. To nieetyczne.
To jednak jest jakiś konkretny człowiek i czy jest to robione dla zabawy czy dla czegokolwiek innego jest to w jakiś sposób naruszanie prywatności i unikalności danego człowieka.

Poza tym Goldenmayer to żydowskie nazwisko.

Coś ode mnie:



Przybycie
No to jestem. Prawdę powiedziawszy, mam mieszane uczucia co do Rapture. Z jednej strony, dotarcie tutaj uważam za swoje prawdziwe osiągnięcie a z drugiej... nie wiem, coś jakby niedosyt. Sam nie wiem czego się po tym miejscu spodziewałem.
Siedzę właśnie w wynajętym pokoju w Artemis Suits, dokąd skierował mnie jakiś przypadkowo poznany w pociągu człowiek. Słyszałem, że Rapture skupia w sobie śmietankę inteligencji - z tego co dotąd widziałem, jego mieszkańcy nie różnią się zbytnio od tego, do czego przywykłem na powierzchni.
Podczas obiadu słyszałem rozmowę dwóch ludzi o czymś co nazwali "plazmidami". Byli bardzo ożywieni. Podobno gdzieś niedaleko jest punkt, w którym można to nabyć.
Trzeba będzie się rozejrzeć.
Na powierzchni jest teraz wpół do dwunastej.
Trzeba odespać podróż. Dużo emocji jak na jeden dzień.
Rapture czeka.

[mateusz812]

co z tego, że żydowskie?

No wiem, że to naruszenie prywatności, postaram się przemyśleć ten pomysł.

Inq, podoba mi się twój dziennik Ciekawy, ciekawy. Czekam na dalszy ciąg

[Inq]

Daj swoje.

A co żydowskim nazwisku tak wspomniałem - osobiście do Żydów nic nie mam, choć uważam, że są przereklamowani.
Żydowskie nazwiska się fajnie wymyśla poza tym.
Bierze się jakiś przymiotnik i rzeczownik po niemiecku i się zestawia. Te nazwiska naprawdę były tak tworzone, kiedy w bodajże XIX wieku niemieccy Żydzi musieli przyjąć obywatelstwo Niemiec.

[mateusz812]

Jestem niefotogeniczny i nie pasuję zdecydowanie do tamtej epoki

Tak jak powiedziałem, dziennik jest niezły i czekam na więcej

[Sasza]

Hmmm, powiem szczerze ze Inku napisał sporo fajniejszy dziennik. Fajnie sie go czyta, idzie się wczuć w postać i brzmi jak typowy ciekawski turysta. 5/5

[Inq]

Ja wyśniony
Sporo się zmieniło od mojego pierwszego dziennika. Gdzie te obawy, które wcześniej żywiłem?
Przede wszystkim - poznałem, co sprawia, że to miasto żyje. Jest to ADAM, substancja pozyskiwana w gatunku ślimaka żyjącego w tej części oceanu. Niektórzy mówią, że żeby go pozyskać umieszcza się je w ciałach małych dziewczynek, ale myślę, że to tylko tak wymyślone, żeby straszyć dzieci.
Dzięki geniuszowi naukowców z Rapture udało się pokrzyżować szyki panu bogu - ADAM zmienia nas samych na podobieństwo herosów. Człowiek naprawdę równy jest teraz bogom!
Poszedłem do sklepu z plazmidami. Z początku nie bardzo wiedziałem co wybrać, ale w końcu padło na Bernardyna. Podobno działa w ten sposób, że im więcej piję, tym więcej plazmidów mogę używać.
Dzisiaj wieczorem będę miał okazję przekonać się czy to prawda - poznałem kilku ludzi, którzy też niedawno przyjechali. O 22 idziemy do fajnego klubu bluesowego w Pauper's Drop. A za kołnierz wylewał nie będę.



"Ja wyśniony" to bardzo fajny wiersz w okresu Młodej Polski. Polecam. Ja się pod treścią tego wiersza rękami i nogami podpisuje.

[BOUNCER]

No tez mi się podoba.Wprowadź watek o LS i BD, BS

[mateusz812]

ok, tylko sklep z plazmidami? Nie lepiej punkt z plazmidami albo coś w tym stylu? Sklep brzmi tak... Hm... No dziwnie Ale tak to zastrzeżeń nie mam

[BOUNCER]

Cytat:

ok, tylko sklep z plazmidami? Nie lepiej punkt z plazmidami albo coś w tym stylu? Sklep brzmi tak... Hm... No dziwnie Ale tak to zastrzeżeń nie mam

Ktoś kto pierwszy raz się z tym spotkał mógłby powiedzieć ze to sklep ale nie brzmi to tak dobrze.

[Inq]

Ja sam był powiedział na to sklep. Przypominam, że jest to człowiek, który dopiero co przybył i jeszcze nie wie do końca, co te plazmidy robią.

[mateusz812]

Peter Anderson

Pisarz w Rapture

Peter Anderson: *głos podobny do Marka Meltzera, jednak troszeczkę wyższy* Na powierzchni zarabiałem mnóstwo pieniędzy na powieściach fantastycznych. Kiedy pan Andrew Ryan zaproponował mi podróż do Rapture, myślałem czy to nie jest jakiś żart! Zgodziłem się na porzucenie mojego przyzwoitego życia w luksusie i sprowadzenia się do podwodnego miasta, które znałem tylko w wyobraźni, a inni z moich książek. Przybyłem tam z moim synem Lucasem. Dostaliśmy skromny apartament w "Athena's Glory". Lucas zaczął chodzić do tutejszej szkoły, a ja zacząłem pracować w gazecie "Rapture Tribune". Cóż... Może jakoś nasze życie się ułoży. Tutaj, głęboko pod wodą...

[Inq]

To twoje zdjęcie?
No pamiętnik lepszy od poprzednich, ale królestwo jakoś dziwnie brzmi. Zestawione z podwodnym brzmi jak z Małej Syrenki.